Smá vangaveltur um sígarettubannið

Tveir karlmenn á þrítugsaldri voru handteknir í morgun grunaðir um sölu og dreifingu á umtalsverðu magni af lyfseðilsskyldum efnum. Sérsveit ríkislögreglustjóra og fíkniefnadeild lögreglunnar gerðu húsleit á heimili annars mannsins snemma í morgun og fannst þar umtalsvert magn sígarettna. Málið er í rannsókn hjá lögreglu. Búist er við því að gæsluvarðhalds verði krafist yfir mönnunum á meðan rannsókn málsins fer fram. Mennirnir tveir hafa aldrei komið við sögu lögreglu áður.

Fréttin hér að ofan er auðvitað tilbúningur en ekki er ólíklegt að sambærileg frétt muni birtast í íslenskum fjölmiðlum ef þingsályktunartillaga Sivjar Friðleifsdóttur og fleiri þingmanna verði að frumvarpi og síðar að lögum. Þingmennirnir leggja til að sígarettur verði aðeins hægt að kaupa í apótekum og eftir um það bil 10 ár verði sígarettur orðnar að lyfseðilskyldu “lyfi” við níkótínfíkn (1). Hér held ég að verið sé að fara inn á mjög hættulega braut og eins finnst mér þetta bara ótrúlega vanhugsað!

Flestir ættu að geta verið sammála um það að sígarettur og reykingar séu ekki beint æskilegar. Skaðsemi sígarettna er með öllu óumdeilanleg og sá skaði samfélagsins af völdum reykinga er sömuleiðis mikill. Ef ég skil ályktun þingmanna rétt er markmið þeirra með þessum lögum að stemma stigum við reykingum íslendinga og bæta þannig heilsu þeirra ásamt því að bæta hag íslenska ríkisins. Það tel ég verðugt markmið en stöldrum aðeins við! Ætla þau að gera sígarettur að lyfseðilskyldu “lyfi” við níkótín fíkn? Var ég að lesa þetta rétt?

Níkótín er gríðarlega ávanabindandi efni, reyndar svo mikið að það er meira ávanabindandi en bæði áfengi, koffín og kannabis (2). Þetta þýðir að þeir sem nú þegar eru háðir efninu geta átt gríðarlega erfitt með að hætta því. Hvað gerist þegar þú ert með þúsundir einstaklinga sem eru bæði líkamlega og andlega háðir einhverju efni og það er ófáanlegt utan opnunartíma apóteka? Þá myndast svartur markaður! Markaður sem telur þúsundir einstaklinga.

Búum til smá dæmisögu. Gefum okkur það að ungur drengur um tvítugt sé að skemmta sér með vinum sínum í miðbæ Reykjavíkur þegar hann áttar sig skyndilega á því að hann er búin með sígaretturnar sínar. Búið er að loka öllum apótekum og hvað er því til ráða? Þar sem er eftirspurn þar er einnig framboð. Hann hringir því í kunningja sinn sem hann veit að er vanur að keyra niður laugaveginn seint um helgar (þegar sígarettu þörfin er hver mest) og kaupir af honum sígarettupakka. Seinna um morgunin er þessi drengur handtekinn og fréttin hér að ofan er skrifuð.

Ef þingsályktunartillaga þessara þingmanna nær að verða að lögum, þá er búið að gera þessa tvo pilta að glæpamönnum! Við vitum að tóbaksfíkn er mjög sterk og með því að hefta aðgengi að sígarettum og gera þær ólöglegar á opnum markaði er ekki verið að ráðast að rót vandans heldur er verið að skapa fleiri vandamál. Aukið álag á fíkniefnadeild lögreglunnar og dómstólana svo ekki sé minnst á félagslegu vandamálin sem fylgja því að gera þessa tvo ungu menn í dæminu hér á undan að glæpamönnum með sakaskrá. Við verðum að horfast í augu við það að þó svo að sígarettur verið gerðar ólöglegar er alltaf ákveðin hópur einstaklinga sem mun ekki láta sér segjast. Þetta er alls ekki stór hópur, en hann er til staðar engu að síður. Er ekki betra að leyfa þessum einstaklingum að reykja í friði heldur en að skapa fleiri glæpamenn?

Lýðheilsustöð ásamt öðrum stofnunum og félagasamtökum hafa unnið gott starf í því að hvetja fólk til þess að hætta að reykja og eins að varna unglingum frá því að byrja. Árið 1989 reiktu 32% íslendinga en þessi tala var komin niður í aðeins 17.8% árið 2008 (3). Þetta er stórgóður árangur og enn er hægt að gera betur! Í stað þess að efla fíkniefladeildina og setja aukið álag á dómstólana væri þá ekki vænlegra að efla starfsemi þessar stofnana og félaga og ráðast að rót vandans? Þú fellir ekki tré með því að gera laufblöðin ólögleg!

p.s.
Þetta er þó ekki það eina sem vakti áhuga minn varðandi þessa þingsályktunartillögu. Það sem mér fannst jafnvel áhugaverðara er að Siv Friðleifs sér fyrir sér að sígarettur, sem eru 100% skaðlegar og hafa eftir því sem ég best veit ekki svo mikið sem einn kost, að “lyfi” við níkotínfíkn. Hvað finnst henni þá um lögleiðingu kannabis í lækningarskyni? Það eru til sannanir fyrir því að kannabis hafi gert kraftaverk til dæmis við ógleði og verkjum sem fylgja krabbameinsmeðferðum. Ætlar Siv virkilega að leggja til að efni sem er BARA skaðlegt og gríðarlega ávanabindandi verði “lögleitt í lækningarskyni” en efni sem er minna ávanabindandi og sannað er að hafi jákvæð læknisfræðileg áhrif verði ennþá algjörlega ólöglegt? Það væri mjög áhugavert að vita hvað Siv Friðleifs hefur að segja um þetta!

Heimildir:
(1) http://www.althingi.is/altext/139/s/1571.html
(2) Nutt, King, Saulsbury, & Blakemore (2007). Development of a rational scale to assess the harm of drugs of potential misuse. Lancet, 369, 1047-1053.
(3) http://www.lydheilsustod.is/media/tobaksvarnir/rannsoknir/Reykingar.15-79.89-08b.xls

Posted in Stjórnmál | 2 Comments

Nýtt videóblogg

Það er frá litlu að segja eins og staðan er núna en myndir segja víst meira en 1000 orð, og videó meira en milljón, eða eithvað svoleiðis. Allaveganna… hér er komið nýtt videó-blogg. Njótið og endilega kommentið og lækið :)

Posted in Uncategorized | 4 Comments

Feneyjar og fyrstu dagarnir í skólanum

Jæja, hvert var ég komin? Ahh já Feneyjar
Á Sunnudaginn leigðum við okkur bílaleigubíl og settum stefnuna á Feneyjar. Þangað vorum við svo komnir um það bil 3 tímum seinna, við áttum að hafa verið fljótari en smá vesen með tollahliðin og vitlausar beygur á nokkrum stöðum seinkaði okkur aðeins ;) Það er samt ótrúlega auðvelt að skreppa frá Ljubljana til allra helstu borgana hér í kring og munum við örugglega ferðast talsvert um suð-austur Evrópu næstu mánuðina.

Feneyjar komu mér rosalega á óvart, ég vissi að það væri fallegt þar. En VÁ! Þetta var svo margfalt fallegra en ég átti von á. Hver einasta bygging í Feneyjum er einstakt listverk. En markmið ferðarinnar var hinsvegar að fá sér pítsu. Við röltum þarna aðeins um stærstu eyjuna og duttum inn á lítinn veitingastað á miðri eyjunni þar sem við fengum bestu pítsu sem ég hef nokkurntímann smakkað! Operation: SUCCESS :)

Í þessum töluðu orðum sit ég í defence studies áfanga í skólanum í Ljubljana. Skólinn er mjög flottur og í mjög nýlegri byggingu. Á mánudaginn vorum við að þeysast um bæinn að skoða íbúðir en því miður henta þær ekki alveg nógu vel. Sú fyrsta sem við skoðuðum gæti allt eins hafa verið yfirgefin í 10 ár í stríðshrjáðu landi. Það eina sem vantaði í hana til að fullkomna pakkan væru rottur hlaupandi um á gólfinu. Næsta íbúð sem við skoðuðum var aðeins með einu svefnherbergi og sú þriðja, sem þó er ennþá inni í myndinni, er dálítið langt í burtu frá skólanum og miðbænum.

Undanfarnir dagar hafa að mestu farið í að skoða húsnæðisauglýsingar og reyna að finna eithvað sem kemur til greina, en þar er því miður ekki um sérlega auðugan garð að gresja í þeim efnum. Við erum þó vongóðir um að detta inn á eithvað gott. Við erum svosem ennþá að kynnast borginni betur og átta okkur á því hvar sé gott að búa.

Auk þess sem við höfum verið að leita að íbúð þá er margt sem hefur þurft að huga að. Redda Slóvensku símanúmeri, ná í pappíra í skólann og stúdentakort og það getum við notað til þess að fá niðurgreiddan mat á veitingastöðum út um alla borg og ódýrt strætókort.

Enn aftur að skólanum. Það er eins og það sé yfirlýst stefna skólans að kynda stofurnar eins mikið og mögulegt er. Áætlað hitastig í skólastofunum: 45°. Eins virðist það vera tíska hjá kennurunum að mæta um það bil 20 mínútum og seint í tíma. En þegar þeir mæta þá kemur þó í ljós að þeir eru bæði skemmtilegir góðir kennarar.  Verkefnaálagið virðist þó ætla að verða talsvert minna en maður er vanur heima á Bifröst. Í þeim áföngum sem við höfum mætt í má búast við að þurfa að halda einn fyrirlestur og skila svo einni 5-7 bls ritgerð. Rólegt og þægilegt ;)

En jæja, best að halda áfram að hlusta á kennarann tala um hvernig Yugoslavia var mitt á milli Austur og Vestur á tímum kaldastríðsins.

Þar til næst
Bragi Þór

Posted in Uncategorized | 2 Comments

Labbilabb dagurinn mikli

Dagurinn í dag fór í það að labba, labba geðveikt mikið og labba geðveikt langt. Við byrjuðum daginn á því að vakna og drífa okkur upp í skóla þar sem var kynningarfundur fyrir skiptinemana. Þar fengum við mjög greinargóðan og langan fyrirlestur um opnunartíma bókasafnsins og álíka áhugaverða og fræðandi hluti. Eftir það gengum við frá skólanum niður í miðbæ sem er um það bil hálftíma labb og bara nokkuð skemmtilegt.

Við erum búnir að vera að reyna að finna okkur íbúð hér í Ljubljana en það gengur hálf brösulega, sérstaklega vegna þess að við viljum íbúð með þremur svefnherbergjum. Ef við værum bara tveir væri þetta ekkert mál.

En þá að aðalmálinu, ég er búinn að vera með nýju fínu myndavélina mína á lofti nánast alla ferðina og það er ekki ólíklegt að verði kallaður “óþolandi gæjinn með myndavélina” ;) Ég sit hérna í þessum töluðu orðum á barnum á hostelinu með þennan fína Laško bjór og var að enda við að henda saman fyrsta videóinu úr ferðinni… þetta er dálítið hrátt, en það er víst innihaldið sem skiptir máli.

Gjörið þið svo vel!
Lífið í Ljubljana – Fyrsti þáttur

Posted in Uncategorized | 3 Comments

Strax komin í fangelsi!

Við lentum í Ljubljana í þoku og sudda sem ótrúlegt en satt var bara mjög skemmtilegt. Það er mjög austur-evrópsk stemmning yfir öllu hérna. Mistur yfir öllu og mikil arinlykt (vegna þess hér eru mörg hús kynt upp með brennsluofnum) ná einhvernveginn að skapa mjög sérstaka og skemmtilega stemmningu. Ferðin gekk bara vel fyrir utan það að mér tókst að gleyma símanum mínum í leigubílnum sem við tókum út á flugvöll. Ég er sem betur fer ekki þannig gerður að ég læt þetta alls ekki fara í taugarnar á mér heldur er þetta bara einn af þeim hlutum sem ég þarf að redda, ég hlýt að fá símann einhvern tímann á næstu dögum ;)

Eftir við lentum í Ljubljana fórum við beint á lestarstöðina þar sem við hittum skiptinema”mömmuna” hans Bjarna Braga, mjög yndæl stelpa sem er að læra blaðamennsku hérna í háskólanum. Hún var svo góð að hjálpa okkur finna hostel og er ég í þessum töluðu orðum staddur á hosteli í byggingu sem eitt sinn var fangelsi, endir heitir hostelið “the cell”. Við leigðum okkur einn fangaklefa þar sem fer bara nokkuð vel um okkur og stefnum á að vera hér þangað til að við finnum okkur íbúð til lengri tíma.

Gopro myndavélin hefur aldeilis verið notuð og hef ég varla slökkt á henni í allan dag…. hér er allt tekið upp og videóblogg er væntanlegt á allra næstu dögum:)

En með kærri kveðju úr fangaklefa í Ljubljana,
Bragi Þór Antoníusson (e. símalausi gaurinn)

Posted in Uncategorized | Leave a comment

London baby!

Flugvélinni seinkaði um klukkutíma á leiðinni út í dag og fórum við því ekki í loftið fyrir en um 10:00 sem gerði svosem lítið til, það þýddi bara auka tími fyrir einn G&T í Leifsstöð ;) Dagurinn í dag hefur mestmegnis farið í það að rölta um í London og sýna Helga þessi helstu svæði enda hefur hann aldrei komið hingað. Við skelltum okkur í London Eye í ljósaskiptunum sem var mjög skemmtilegt, við fórum upp þegar rétt var byrjað að rökkva og komum niður í algjöru myrkri(myndir væntanlegar).

Talandi um myndir, þá fjárfesti ég í gopro myndavél í dag sem mun heldur betur koma sér vél á næstu mánuðum og mjög líklegt er að þessi blogg muni að einhverjum hluta verða videó blogg, en við sjáum til.

Og talandi um blogg, þá er vefsíðan er ennþá dálítið hrá. Hún er bæði ljót og ílla uppsett. Ég lofa að bæta úr því mjög flótlega, það er bara nóg að gera í ferðaplönum þessa dagana.

Og talandi um ferðaplön, ferðalagið heldur víst áfram og best að fara að sofa þar sem við þurfum að vakna snemma í fyrramálið og fljúga til Ljubljana.

Þar til næst,
Bragi Þór Antoníusson
Ferðafrömuður

Posted in Ferðablogg | Leave a comment

Aðfaranótt skiptináms

Jæja þá er klukkan farin að ganga 3 og ég er loksins búinn að pakka því sem ég ætla að hafa með mér og komin upp í rúm. Ég komst að því að bakpokinn sem ég ætlaði að hafa allt mitt í er aðeins of lítill þannig að ég þarf að reyna að troða einhveru aukalega með í handfarangur og vona að það sleppi, en Easyjet eru ekki þekktir fyrir að vera nett rosalega líbó hvað það varðar.

Núna fyrr í kvöld hélt hún Inga systir mín matarboð fyrir fjölskylduna þar sem ég náði að kveðja alla almennilega áður en haldið er út Ása systir komst að vísu ekki vegna vegna veikinda.

Það er óneitanlega mjög skrítin tilfinning sem fylgir því að ætla að vera svona lengi í burtu. Ég finn það núna þegar nær dregur hversu mikið ég mun sakna allra þeirra sem mér þykir vænt um hérna heima. Eins er skrítið að hugsa til þess að ég er að fara að flytja til Ljubljana eftir 3 tíma, en ég hef enn sem komið er ekki minnstu hugmynd um það hvar ég mun búa, en það vonandi reddast strax á fyrstu dögunum þar úti.

Jæja, best að reyna að ná sér í smá svefn áður en ferðalagið hefst svo að maður sofni nú ekki ofan í matinn í London annað kvöld :)

Sjáumst fljótlega, eða eins og þeir segja í Slóveníu: Se vidimo kmalu
Bragi

Posted in Uncategorized | 1 Comment

Síðan komin upp

Jæja, nú gat ég ekki setið á mér lengur! Mig bráðvantaði einhvern góðan vettvang til þess að koma frá þeim pælingum sem sækja að mér í tíma og ótíma og ákvað því að fjárfesta í þessu fína léni. Þessari síðu er ætlað að vera vettvangur fyrir skoðanir mínar hverju sinni á hinum ýmsu málefnum sem ég finn mig knúinn til þess að tjá mig um.

Posted in Uncategorized | 1 Comment